به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی قرض‌الحسنه، «حمیدرضا توسلی» نایب‌رئیس هیأت‌مدیره بانک قرض‌الحسنه مهر ایران، در پنلی در رویداد فیناپ به تشریح رویکرد این بانک به اقتصاد دیجیتال، تأمین مالی پلتفرمی و الزامات همگرایی زیست‌بوم‌های نوآوری پرداخت.
توسلی با اشاره به تغییر هندسه مناسبات مالی در عصر دیجیتال گفت: در اقتصاد دیجیتال، مناسبات به یک پیوند چهارگانه میان بانک، مشتری، فروشنده و پلتفرم‌های اعتباری تغییر یافته است. در الگوهای سنتی، مشتری ناچار به حضور در شعبه بود و در نسل اول دیجیتال صرفاً اپلیکیشن‌ها جایگزین شدند؛ اما الگوهای امروز نیازمند تأمین مالی فرد، بنگاه و سازمان به‌صورت لحظه‌ای و مستقل از زمان و مکان است.
تحول مبتنی بر زیست‌جهان و سبک زندگی افراد و سازمان‌ها
وی دگردیسی دیجیتال را فراتر از یک تغییر ابزاری دانست و تأکید کرد: برای اثرگذاری واقعی باید سبک زندگی افراد و ساختار سازمان‌ها را بازشناسی کرد. بانک مهر ایران با همین رویکرد، خطوط کسب‌وکار خود را در چهار بخش خرد، اجتماعی، اصناف، شرکتی و تفکیک کرده و برای هر خطوط کسب‌وکار، ابزارها و محصولات متناسبی طراحی کرده تا تخصیص اعتبار قرض‌الحسنه متناسب با نیاز زیست‌بوم‌ها محقق شود.
نایب‌رئیس هیأت مدیره بانک مهر ایران روند تحول در این بانک را تدریجی، راهبردی و تکاملی توصیف کرد و افزود: در همین راستا سرزمین هوشمند مهر با محوریت کیوبانک طراحی شده و هم‌اکنون به مرحله اجرایی رسیده است. کارکرد بنیادین این پلتفرم‌ها، پیوند دادن خطوط کسب‌وکار، اتصال به پلتفرم‌های خارج از بانک و فراهم‌سازی دسترسی همگانی به اعتبار در لحظه تصمیم است.
وی ادامه داد: پلتفرم‌های سرزمین هوشمند مهر مجهز به لایه‌های تصمیم‌ساز و پیشنهاددهنده مبتنی بر هوش مصنوعی هستند تا متناسب با زمان، مکان و موقعیت نیاز کاربر، بهترین انتخاب و فرآیند دریافت خدمت را به وی پیشنهاد دهند.
هشدار درباره جزیره‌ای شدن و شکست زیست‌بوم‌ها
توسلی با تأکید بر لزوم بلوغ همگن اکوسیستم‌های نوآوری تصریح کرد: اگر اکوسیستم‌های دیجیتال به‌صورت همگرا و همگن به موازات یکدیگر بالغ شوند و عناصر آن‌ها زبان گفتمان مشترک یابند، پروژه‌ها با موفقیت انجام شده و اثربخش خواهند بود. پایداری زیست‌بوم، نیازمند نگاهی دقیق و هم‌افزا به ارتباط میان بازیگران آن است.
وی در پایان با اشاره به جایگاه حیاتی حکمرانی و مولدسازی داده اظهار داشت: یکی از آسیب‌های جدی این است که متناسب با بسترهای فنی و استانداردهای تنظیم‌گری جهانی حرکت نشده است؛ هر سازمانی نباید به دنبال ساخت یک زیست‌بوم بسته و جزیره‌ای باشد؛ بلکه راه‌حل در تبادل روان و استاندارد داده است.
نظر شما